Υδρα

1. Διακοπές στην Υδρα

Πλησιάζοντας το λιμάνι η πόλη της Ύδρας φαντάζει σαν ένας πίνακας ζωγραφικής με γκρι, άσπρα και μπλε χρώματα πάνω από το γαλάζιο της θάλασσας, υπόδειγμα αρχιτεκτονικής και αισθητικής.

Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, στο μυχό ενός κλειστού όρμου, και είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στη βραχώδη πλαγιά, γύρω από το λιμάνι, δημιουργώντας μια μοναδική αρμονία μεταξύ αρχιτεκτονικής και περιβάλλοντος.

Με την πρώτη σας επίσκεψη ο επισκέπτης που την προσεγγίζει, γυρίζει πίσω στο χρόνο, εντυπωσιάζεται από τη θέα των ψηλών και επιβλητικών Αρχοντικών που δεσπόζουν στο λιμάνι της Πόλης, ενώ ταυτόχρονα ένα συναίσθημα μαγείας σας περιβάλλει. Ίσως να είναι η μοναδική αρχιτεκτονική και γραφικότητα του νησιού, ίσως πάλι να είναι η μακρόχρονη και η πολιτιστική κληρονομιά του ή ίσως όλα μαζί.

Δεξιά και αριστερά από την είσοδο του λιμανιού βρίσκονται οι Προμαχώνες με τα κανόνια που προστάτευαν παλαιότερα την πόλη, μαζί με την Προτομή του Μιαούλη. Σήμερα το λιμάνι της Ύδρας κατακλύζεται καθημερινά από μικρά και μεγάλα σκάφη, κότερα και κρουαζιερόπλοια. Μπορείτε να περπατήσετε στην προκυμαία, εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της πόλης, να περιηγηθείτε στα τουριστικά μαγαζάκια που βρίσκονται στην παραλία, να θαυμάσετε τα παλιά Αρχοντικά και να επισκεφθείτε τα μουσεία της Ύδρας.

Οπως επίσης μπορείτε να ανηφορίσετε στα στενά πλακόστρωτα γραφικά δρομάκια και να βρεθείτε στην παλαιότερη συνοικία της Πόλης, στον μεσαιωνικό οχυρό οικισμό της Κιάφας και από εκεί να απολαύσετε τη θέα που φτάνει μέχρι την Πελοπόννησο. Κύριο χαρακτηριστικό στοιχείο του νησιού είναι ότι δεν υπάρχουν αυτοκίνητα ή άλλα τροχοφόρα και οι μετακινήσεις γίνονται μόνο με τα γαϊδουράκια, γεγονός που κάνει την Ύδρα ακόμα πιο γραφική.

Για κολύμπι μέσα στην Πόλη προσφέρονται τα βράχια της Σπηλιάς, η Υδρονέτα, και σε μικρή απόσταση από την πόλη το Αυλάκι, το Καμίνι και το Μαντράκι. Η σύνδεση της πόλης με τις άλλες πανέμορφες παραλίες του νησιού, Κμαίνι, Βλυχό, Άγιο Νικόλα, Μπίστι … γίνεται μόνο από τη θάλασσα, με καϊκια ή θαλάσσια ταξί.

Στην Ύδρα βρίσκεται η έδρα της Μητρόπολης των νησιών Ύδρα – ΣπέτσεςΠόρος, Αίγινα και Αγκίστρι, που βρίσκεται στο χώρο του Δημαρχείου μαζί με το Εκκλησιαστικό Μουσείο. Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι της Ύδρας δεν ξεπερνούν τους 3.000 και ασχολούνται σχεδόν όλοι με τον τουρισμό, αφού το νησί κάθε χρόνο δέχεται μεγάλο αριθμό από Έλληνες και ξένους επισκέπτες.

Το νησί φημίζεται για τις φυσικές καλλονές του, για την ήρεμη ζωή που προσφέρει στους επισκέπτες της την ημέρα, αλλά και για την έντονη κοσμοπολίτικη ζωή που προσφέρει τη νύχτα.

Η Ύδρα, με την ιδιότυπη αρχιτεκτονική της και τη συνεχή προσφορά της στον τουρισμό και στην πολιτιστική ζωή της χώρας μας, παραμένει το στολίδι του Αργοσαρωνικού και ένα από τα σπουδαιότερα θέρετρα της Ελλάδας.

2. Δραστηριότητες στην Υδρα

Η Ύδρα προσφέρει στους επισκέπτες της αξέχαστες διακοπές γεμάτες από θάλασσα, ήλιο, διασκέδαση και δραστηριότητες.

Ιστιοπλοϊκοί αγώνες, αγώνες ορεινου τρεξίματος, πεζοπορία στις έντεκα διαδρομές της Ύδρας, θαλάσσια σπορ και παιχνίδια, κάθε μορφής ψάρεμα στο βραχώδη βυθό του νησιού, καθοδηγούμενες καταδύσεις για να γνωρίσετε τον πανέμορφο κόσμο του βυθού, κοντινές εκδρομές, ρομαντικοί περίπατοι στα ηλιοβασιλέματα, είναι μόνο μερικές από τις δραστηριότητες που θα συναντήσετε στο νησί μας.

3. Οι παραλίες στην Υδρα

Οι δαντελωτές παραλίες της Ύδρας …

… μαζί με το “γκρι” των βράχων και το “μπλε” της θάλασσας, δίνουν στην Ύδρα μια “άγρια” ομορφιά και την καθιστούν ιδεώδη τόπο για έμπνευση και δημιουργία.

Η Ύδρα, αρχοντική, ένδοξη και κοσμοπολίτικη, το διαμάντι του Αργοσαρωνικού έχει αρκετές παραλίες με άμμο και βότσαλα ή βράχια. Η πρόσβαση σε αυτές είναι δυνατή με τα πόδια, με γαίδουράκια ή με θαλάσσια μέσα. Κοινο χαρακτηριστικό σε όλες τις παραλίες είναι τα πεντακάθαρα, καταγάλανα και κρυστάλλινα νερά.

Στη Σπηλιά, στην Υδρονέτα και στο Αυλάκι πηγαίνει κάποιος με τα πόδια, αφού βρίσκονται μόλις λίγα λεπτά έξω από το λιμάνι της Ύδρας.

Στο μυχό του λιμενοβραχίονα, στα βράχια έξω από το λιμάνι, βρίσκεται η Σπηλιά, μια βραχώδης παραλία με έντονη κίνηση, που προσφέρεται για μακροβούτια απο τα βράχια στα πολύ βαθιά και πεντακαθαρά νερά. Ορισμένα βράχια έχουν λειανθεί και επιστρωθεί με τσιμέντο, ώστε να δημιουργείται χώρος για ηλιοθεραπεία. Υπάρχει cafe-snack για να πιείτε τον καφέ σας, ένα παγωμένο χυμό ή αναψυκτικό ή να γευματίσετε πρόχειρα.

Δίπλα η Υδρονέτα, που βρίσκεται στο ομορφότερο ίσως μέρος του νησιού, κάτω από τα κανόνια, πάνω στα βράχια, στην ίδια περιοχή με την Σπηλιά. Και αυτή προσφέρεται για μακροβούτια απο τα βράχια στα πολύ βαθιά νερά. Και εδώ έχουν δημιουργηθεί πλατώματα για ηλιοθεραπεία, όπως επίσης υπάρχει και εδώ cafe-snack για να πιείτε τον καφέ σας, ένα παγωμένο χυμό ή αναψυκτικό καθώς επίσης και εστιατόριο με απεριόριστη θέα στη θάλασσα.

Μετά την Υδρονέτα είναι το Αυλάκι, που βρίσκεται ανάμεσα στην παλιά γέφυρα της Αγίας Άννας και στο Αρχοντικό του Μπουντούρη. Είναι μια πανέμορφη μικρή παραλία γεμάτη βότσαλα, η οποία το βράδυ φωταγωγείται προσφέροντας θαυμάσιο θέαμα. Κατεβαίνεις από σκαλάκια αμέσως μετά την Υδρονέτα, έχει πρασινογάλαζα νερά και ένα μώλο στον οποίο μπορεί να κάνει κάποιος ηλιοθεραπεία.

Όλες οι παρακάτω παραλίες επικοινωνούν με το λιμάνι της Ύδρας με θαλάσσια ταξί, καϊκια ή μικρά τουριστικά σκάφη.

Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο, 5 λεπτά μετά το Αυλάκι, φτάνουμε στο Καμίνι, ένα μικρό, φυσικό και γραφικό ψαρολίμανο γεμάτο από ψαρόβαρκες. Στο μικρό λιμάνι των Kαμινιών, υπάρχει το παλιό σπίτι του Mιαούλη, το “κόκκινο σπίτι” στο οποίο διοργανώνονται διάφορες εκθέσεις κάθε καλοκαίρι. Ακριβώς δίπλα υπάρχει το Μικρό Καμίνι, μια όμορφη, οργανωμένη και μικρή βοτσαλωτή παραλία με beach bar, στο “παλιό Λιοτρίβι”, που προσφέρεται για μικρά παιδιά και παιχνίδι. Στα Καμίνια, μέρος για οικογενειακό τουρισμό, υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια και γραφικές ταβέρνες.

Συνεχίζοντας το χωμάτινο παραλιακό δρόμο, μετά από 10 λεπτά,  φτάνουμε στον πανέμορφο παραθαλάσσιο παραδοσιακό οικισμό του Βλυχού, με μαγευτική θέα και υπέροχα ηλιοβασιλέματα, που προσφέρεται για οικογενειακό τουρισμό.

Κατάλευκα εξοχικά σπίτια με μεγάλες ολάνθιστες αυλές απλώνονται μέχρι τους πρόποδες του λόφου πάνω από την παραλία. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα γραφικά παραθαλάσσια εκκλησάκια, του Αγίου Χαραλάμπους στο πλάτωμα της κορυφής ενός βράχου που αναδύεται από τη θάλασσα, των Αγίων Κάρπου και Παπύλου (1815) και της Αγίας Παρασκευής που δεσπόζει πάνω στον ψηλό θαλασσοδαρμένο βράχο δίπλα στην παραλία, προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα καταπληκτικής ομορφιάς.

Η οργανωμένη γραφική παραλία του Βλυχού με γκρίζα και κοκκινωπά μικρά βότσαλα και πεντακάθαρα νερά, κατάλληλη και για μικρά παιδιά, είναι μια από τις ωραιότερες και δημοφιλεστερες παραλίες του νησιού. Στο Βλυχό υπάρχουν θαυμάσιες γραφικές παραθαλάσσιες ταβέρνες, με φρέσκο ψάρι και παραδοσιακά φαγητά, καθως και αναψυκτήρια για καφέ και ποτό.

Μετά το λιμανάκι του Βλυχού, βρίσκεται ο παραθαλάσσιος οικισμός Πλάκες Βλυχού, μια πολύ όμορφη και πλήρως οργανωμένη παραλία με πεντακάθαρα γαλανά νερά. Λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα υπάρχει πολύ καλό ξενοδοχείο με bar και εστιατόριο, όπου μπορείτε να απολαύσετε δροσιστικούς χυμούς και εξαιρετικές γεύσεις.

Φεύγοντας από το Βλυχό, μετά από 20 λεπτά πεζοπορίας και αφού συναντήσουμε μία γέφυρα του 17ου αιώνα μοναδικής ομορφιάς, φτάνουμε στην παραθαλάσσια περιοχή του Παλαμιδά, μία όμορφη παραλία με άμμο και ψιλό βοτσαλάκι. Εκεί βρίσκεται το Αρχοντικό του Βούλγαρη και το σπίτι στο οποίο κατοικούσε σύμφωνα με την ιστορία ο Καπουδάν Πασάς. Κοντά στην παραλία του Παλαμίδα υπάρχει καρνάγιο για την επισκευή και συντήρηση μικρών και μεγάλων σκαφών. Λίγο πιο πέρα, μετά τον κοφτό βράχο “Ζαστάνι”, η ερημική παραλία του Αγίου Κυπριανού, με πρασινογάλαζα νερά και το εκκλησάκι του Αγίου Κυπριανού.

Μετά τον Παλαμίδα βρίσκεται ο Μώλος, ένας κλειστός και αρκετά ήσυχος, βραχώδης όρμος, με μεγάλη και όμορφη παραλία με βότσαλα. Εδώ, στο κέντρο της παραλίας, βρίσκεται το παλιό σπίτι του Χαραμή και τα γραφικά σπιτάκια της περιοχής κατά μήκος της παραλίας που απέχει από την Πόλη της Ύδρας περίπου 70 λεπτά με τα πόδια. Στην εποχή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, λειτουργούσε σαν ναύσταθμος των πλοίων της επαναστατημένης Ύδρας.

Στη συνέχεια, λίγο πιο πέρα από το Μώλο, βρίσκεται μια πευκόφυτη περιοχή, το Καουμίθι, που έχει μία μη οργανωμένη παραλία με χοντρή άμμο. Λίγο πιο πέρα βρίσκεται η παραλία “Μπαλή” ή “Πηγαδάκια” με μικρά βοτσαλάκια, ζεστά νερά που σχηματίζει ένα μικρό λιμανάκι. Λίγα μέτρα από τη θάλασσα υπάρχει αρχαία Πρωτοελλαδική εγκατάσταση.

Tο Μπίστι είναι ο νοτιότερος όρμος του νησιού και περιβάλλεται από ψηλά βράχια. Είναι οργανωμένη παραλία και προσφέρεται για θαλάσσια παιχνίδια, μακροβούτια από τα βράχια και ψαροντούφεκο, δίπλα σε κατάφυτο πευκοδάσος, στο οποίο υπάρχει άλλη μία αρχαία Πρωτοελλαδική εγκατάσταση.

Επόμενη παραλία, κοντα στο ακρωτήριο Μπίστι, στη δυτική ακτή του νησιού, είναι η πανέμορφη παραλία του Αγίου Γεωργίου, ήσυχη και χωρίς οργάνωση, που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πευκόφυτους λόφους. Στους βράχους πάνω από την παραλία δεσπόζει το εκκλησάκι του Αγίου.

Περνώντας από την νοτιοδυτική άκρη του νησιού συναντάμε τις περιοχές “Παούκι”, “Φίχθι” και φτάνουμε στον όρμο του Αγίου Νικολάου. Οργανωμένη παραλία με ψιλά βότσαλα και διάφανα κρυστάλλινα νερά, στο μυχό του κόλπου, με πλαγιές κατάφυτες από πεύκα και κατάλληλη για υποβρύχιο ψάρεμα. Υπάρχουν ψάθινες ομπρέλες και ξαπλώστρες με μικρά τραπεζάκια, καντίνα με αναψυκτικά και πρόχειρο φαγητό και σε μικρή απόσταση από την ακτή υπάρχουν πεύκα, που χαρίζουν ίσκιο και δροσιά. Σε κάποιο σημείο υπάρχει λίγη άμμος για να παίξουν μικρά παιδιά. Ψηλά βρίσκεται το κάτασπρο εκκλησάκι του “Αγίου Νικολάου” και πιο δίπλα βρίσκεται η Μυκηναϊκή-Πρωτοελλαδική εγκατάσταση, ένα αρχαίο έργο ύδρευσης, το πιο παλιό ίσως στην Ελλάδα.

Συνεχίζοντας και προσπερνώντας το ακρωτήριο του “Αγίου Κωνσταντίνου”, ακριβώς κάτω από το Βουνό Γερακίνα, προχωράμε προς την νότια πλευρά της Ύδρας. Εδώ ξεπροβάλλουν μπροστά μας απότομες ακτές από τα βουνά της περιοχής “Ζόγιερι” μέχρι να φθάσουμε στο ακρωτήριο του “Αγίου Ιωάννη”.

Μετά η μορφολογία της περιοχής αλλάζει, το θαλασσινό τοπίο ηρεμεί και εμπρός μας ξεπροβάλλει η πανέμορφη περιοχή της «Νησίζας». Η «Νησίζα» είναι ένα πευκόφυτο κομμάτι γης που εισχωρεί στην πράσινο-μπλε θάλασσα, το ενώνει μια λωρίδα στεριά και διαθέτει δύο πανέμορφες παραλίες με βότσαλο…

Λίγο πιο πέρα στα ανατολικά συναντάμε τη Νίσιζα, μία πανέμορφη περιοχή με δύο βοτσαλωτές παραλίες, χωρίς οργάνωση, σε όρμο που περιβάλλεται από πεύκα, εκεί που ήταν κάποτε το επίνειο του αρχαίου οικισμού της Επισκοπής.

Μετά τη Νίσιζα βρίσκεται το Κλιμάκι, κάτω από τα βουνά   “Ερως”  και “Πύργος”,           μία μεγάλη παραλία χωρίς οργάνωση με βότσαλα και κρυστάλλινα νερά, με αρκετές εξοχικές κατοικίες και ξωκλήσια (Άγιοι Ταξιάρχες).

Μετά τη Σπηλιά της Φώκιας, το ακρωτήρι “Χούντα του Ρήγα”, τον όμορφο “όρμο του Ρήγα” και το ακρωτήριο        “Τσιγκάρι” βρισκόμαστε στην πιο όμορφη παραλία της νότιας ακτής του νησιού, τη Λιμνιώνιζα, μία παραλία με βότσαλα, χωρίς οργάνωση, που προσφέρεται για υποβρύχιο ψάρεμα. Δίπλα της η λιγότερο γνωστή παραλία “Καραλή”. Στο νησάκι που βρίσκεται στην παραλία της Λιμνιώνιζας έχουν βρεθεί ίχνη από την Πρωτοελλαδική εποχή.

Ολοκληρώνοντας τον περίπλου του νησιού, περνάμε από τις απόκρημνες νοτιοανατολικές, που γίνονται πιο άγριες και πιο απότομες με αρχή τη “Χούντα Ζέζα”. Περνάμε από την περιοχή “Πιόθι”, την περιοχή “Πεντεβόλια” στον όρμο Αυλάκι, τον όρμο “Ζωγκού” και στο τέλος φθάνουμε στο ακρωτήρι της Ζούβρας.

Αριστερά από το ακρωτήριο της Ζούβρας κατευθυνόμαστε βόρεια και συναντάμε τον όρμο της «Ζωοδόχου Πηγής» και την περιοχή του «Νερού» που εδώ και πολλές χιλιετίες σταλάζει μέσα σε ένα βράχο νερό δίνοντας την ονομασία στην περιοχή. Στο ύψωμα βρίσκεται το κάτασπρο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής και στον απότομο βράχο του «Νερού» τα ερείπια μια αρχαίας εγκατάστασης.

Περνώντας τον Κάβο «Χούντα Ντόσα» και τον Κάβο «Μπρετίστα» φθάνουμε στον όρμο της «Λέδεζας», το επίνειο της «Ζούρβας» που από εκεί ξεκινά η ανάβαση προς την Ιερά Μονή του «Γενέσιου της Θεοτόκου».

Συνεχίζοντας φθάνουμε στην περιοχή «Καστέβα», που σχηματίζει δύο θαλάσσιους κόλπους, ένα, τον μεγαλύτερο, στη δυτική πλευρά και ένα άλλο μικρότερο στην ανατολική. Ακολουθεί η περιοχή της “Μαρούλεζας” ονομαστή για τις φασκομηλιές της και στη συνέχεια το “Κρίταμι”, ένα φυσικό λιμανάκι στο οποίο βγαίνει το αρωματικό φυτό κρίταμι.

Στη συνέχεια φθάνουμε στον τελευταίο όρμο, πριν από το λιμάνι της Ύδρας, στο Μανδράκι το παλιό πολεμικό λιμάνι του νησιού, που η εισοδός του φυλαγόταν παλιά από δύο μικρά κάστρα που ήταν γεμάτα με κανόνια.

Στο Μανδράκι υπάρχει πολύ όμορφη αμμουδιά, η μοναδική στην Ύδρα χωρίς βότσαλα, που βρίσκεται 20 περίπου λεπτά από το λιμάνι της Ύδρας και μπορείτε να φθάσετε σε αυτό είτε περπατώντας, είτε με θαλάσσια μέσα από το λιμάνι.

Τέλος, μεταξύ της περιοχής Μαντράκι και του λιμανιού της Ύδρας υπάρχει η περιοχή «Καμαρίτσα», τοποθεσία «Ποδαράκι του Χριστού», η περιοχή «Γούρνα» και στη συνέχεια φθάνουμε στο φάρο που βρίσκεται στο λιμάνι της Ύδρας.

4. Τα αξιοθέατα στην Υδρα

Οι χαρακτηριστικές Υδραίϊκες γωνιές με τα όμορφα πλακόστρωτα δρομάκια και τα ανθοστόλιστα σπίτια, συμπληρώνουν την ομορφιά και τη μαγεία της Ύδρας προσδίδοντάς της την ταυτότητά της.

Σημαντικό είναι να επισκεφθεί κάποιος τα Αρχοντικά του νησιού, κτίρια πάνω από 200 ετών, από τα οποία ξεχωρίζουν τα αρχοντικά των Παύλου και Λάζαρου Kουντουριώτη, Tομπάζη, Tσαμαδού, Kριεζή, Bούλγαρη, Mπουντούρη…

‘Οπως επίσης και τους Προμαχώνες με τα κανόνια, δεξιά και αριστερά του λιμανιού, που προστάτευαν τον οικισμό της Ύδρας.

Οπωσδήποτε το Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο της Ύδρας, που λειτουργεί καθημερινά και προβάλλει σημαντικά μουσειακά κειμήλια, αρχειακό υλικό και βιβλιοθήκη με πολύτιμες εκδόσεις.

Να επισκεφτείτε και την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (του 17ου αιώνα) με το Εκκλησιαστικό και Βυζαντινό μουσείο που βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του λιμανιού και είναι η Μητρόπολη της Ύδρας. Ξεχωρίζει από το μεγάλο ρολόι που υπάρχει στο ψηλό καμπαναριό της και το οποίο ανακοινώνει τα μεγάλα θρησκευτικά γεγονότα.

Τέλος πρέπει να επισκεφθείτε την ιστορική οικία του Λάζαρου Κουντουριώτη στην οποία λειτουργεί παράρτημα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, την οικία του Γεώργιου Κουντουριώτη στην οποία λειτουργεί Μουσείο Μεταβυζαντινής Τέχνης και Ιστορίας της Ύδρας, την οικία του Ιάκωβου Τομπάζη στην οποία λειτουργεί παράρτημα της Σχολής Καλών Τεχνών και την Αίθουσα Τέχνης και Συναυλιών “Μελίνα Μερκούρη” του Δήμου Υδραίων η οποία φιλοξενεί έργα διάσημων καλλιτεχνών όλο το χρόνο.

Αξίζει κανείς να αγναντέψει το λιμάνι από το λόφο, να θαυμάσει το ηλιοβασίλεμα από το Περίπτερο και από τη Σπηλιά, αλλά και να επισκεφθεί τα 6 Μοναστήρια και τις 300 Εκκλησίες του νησιού.

Ειδικά να επισκεφτείτε, σε υψόμετρο 500 μέτρων στην περιοχή Έρως, τα δίδυμα Μοναστήρια της Αγίας Ευπραξίας και του Προφήτη Ηλία που το 1825 φυλακίστησαν για ένα διάστημα ο Κολοκοτρώνης και άλλοι αγωνιστές, το Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας, της Αγίας Ματρώνης, του Αγίου Νικολάου και της Θεοτόκου της Ζούβρας που βρίσκεται στο ανατολικότερο μέρος του νησιού,

Επίσης τις Εκκλησίες της Υπαπαντής και του Αϊ-Γιάννη του Νηστευτή με τις θαυμάσιες τοιχογραφίες του 18ου αιώνα και τους πανέμορφους τρούλους που στηρίζονται σε μαρμάρινα τόξα.

Τέλος επισκεφτείτε στην κορυφή του λόφου της Κιάφας την Εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου με ξύλινα σκαλίσματα και επίχρυσο τέμπλο, χτισμένη στη θέση όπου ήταν το σπίτι του ομώνυμου Αγίου.

5. Χωριά και οικισμοί στην Υδρα

Tα επιβλητικά σπίτια και τα καλοδιατηρημένα αρχοντικα, κτισμένα αμφιθεατρικά κάτω από τα γυμνά βράχια μαζί με τα τουριστικά καταστήματα και κοσμηματοπωλεία, τα εστιατόρια και τα καφέ, τις βάρκες, τα θαλάσσια ταξί και τα μεγάλα γιοτ συνθέτουν την εικόνα του λιμανιού της Yδρας και επιβεβαιώνουν την αίσθηση της ιδιότυπης καθημερινότητας των Yδραίων που ελάχιστα θυμίζει τον 21ο αιώνα.

O παραλιακός δρόμος, η Παύλου Kουντουριώτη, εκτείνεται από το άγαλμα του Mιαούλη μέχρι την περιοχή Πέταλο. H λιθόστρωσή του ολοκληρώθηκε το 1912 και σε αυτόν καταλήγουν όλα τα κάθετα σοκάκια, λιθόστρωτα και αυτά, που ξεκινούν από ψηλά και καταλήγουν στη θάλασσα.

Δεξιά και αριστερά, στην είσοδο του λιμανιού της Ύδρας, βρίσκονται οι Προμαχώνες με τα κανόνια, που προστάτευαν την Ύδρα.

Στην αριστερή πλευρά του λιμανιού, πάνω από τον αριστερό Προμαχώνα, δεσπόζει από το 1993, το άγαλμα του Ναύαρχου Ανδρέα Μιαούλη, στη βάση του οποίου είναι θαμμένα τα οστά του, που ήρθαν στην Yδρα το 1985.

Στην προκυμαία, κάτω από τον προμαχώνα, βρίσκονται οι σκουριασμένες αλυσίδες που έκλειναν παλιά την είσοδο του λιμανιού.

Ο δρόμος που περνά κάτω από το άγαλμα οδηγεί ανατολικά στο Μαντράκι, που ήταν το πολεμικό λιμάνι του νησιού στα χρόνια της Επανάστασης.

Δυτικά από το άγαλμα του Α. Μιαούλη, στην αρχή της παραλίας του λιμανιού, βρίσκεται το Λιμεναρχείο και το KEΠ που στεγάζονται στην παλιά πετρόχτιστη μπαρουταποθήκη, ενώ λίγο πιο πέρα η αίθουσα τέχνης και συναυλιών Mελίνα Mερκούρη.

Δίπλα στο Λιμεναρχείο βρίσκεται το μαρμάρινο κτίριο που στεγάζεται το Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο της Ύδρας και ακολουθεί το σπίτι της οικογένειας Τσαμαδού, όπου στεγάζεται η φημισμένη Σχολή των Εμποροπλοιάρχων.

Στο σημείο του λιμανιού που βρίσκεται απέναντι από τον κυματοθραύστη χτυπάει η καρδιά της πόλης. Εδώ υπάρχουν τράπεζες, Δημόσιες υπηρεσίες, καταστήματα με είδη λαΊκής τέχνης, κοσμηματοπωλεία, εστιατόρια, μπαρ και καφέ.

Στο κέντρο του λιμανιού βρίσκεται και ο Καθεδρικός Ναός της Ύδρας, που χτίστηκε το 1648 και ανακατασκευάστηκε το 1774. Μια τρίκλιτη βασιλική με τρούλο και δύο μαρμάρινα καμπαναριά, που στο εσωτερικό της έχει δύο ασημένιους πολυελαίους και έναν χρυσό εξάφωτο που έχει επάνω του τις κεφαλές των Λουδοβίκων της Γαλλίας. Παλαιότερα ο Ναός λειτουργούσε ως Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Σήμερα μέσα στην αυλή του Ναού υπάρχουν οι προτομές του Λάζαρου Kουντουριώτη και του Aνδρέα Mιαούλη καθώς και ο τάφος του Λάζαρου Kουντουριώτη. Σε κάποια από τα κτήρια της Μονής στεγάζεται το Δημαρχείο, ενώ στα παλιά κελιά το Εκκλησιαστικό και Βυζαντινό Μουσείο της Ύδρας.

Μπροστά από τη Μονή βρίσκεται η Πλατεία Παύλου Κουντουριώτη, με το άγαλμα του Έλληνα πολιτικού να δεσπόζει στο κέντρο της ενώ αριστερά της πλατείας βρίσκεται η Εκκλησία της Υπαπαντής με το ξυλόγλυπτο τέμπλο της.

Πιο πέρα ένα ανηφορικό δρομάκι στα αριστερά μας οδηγεί στο Αρχοντικό του Τομπάζη, που σήμερα στεγάζεται η Σχολή Καλών Τεχνών.

Δεξιότερα της Μονής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αρχίζει ένας στενός, πλακόστρωτος και γραφικός ανηφορικός δρόμος ο οποίος οδηγεί στην παλιά πόλη, την Κιάφα. Ο δρόμος δεξιά περνά από το Γηροκομείο και στη συνέχεια οδηγεί στο Καμίνι.

Λίγο πιο κάτω, προχωρώντας συναντάμε το Αρχοντικό του Λάζαρου Κουντουριώτη, που χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και λειτουργεί σήμερα ως παράρτημα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.

Συνεχίζοντας ο δρόμος, μετά τον κυματοθραύστη ανηφορίζει πλάι στη βραχώδη ακτή και φθάνει στο Περίπτερο, το δυτικό Προμαχώνα του λιμανιού και μία από τις ωραιότερες τοποθεσίες της Ύδρας. Κάτω από το Περίπτερο υπάρχει η βραχώδη ακτή της Σπηλιάς.

Πανω από το κανονιοστάσιο, στα αριστερά μας υπάρχει ένα μικρό πευκοδάσος με το Αρχοντικό του Γεωργίου Κουντουριώτη να υψώνεται ανάμεσα στα πεύκα, και στην κορυφή του λόφου στέκουν σε παράταξη οι ερειπωμένοι Ανεμόμυλοι.

Ο δρόμος συνεχίζει, φθάνει στο Αυλάκι, μια γραφική παραλία κάτω από την απότομη πλαγιά του βουνού, για να καταλήξει στα γραφικά Καμίνια.

Τα σοκάκια της Πόλης: Η ομορφιά της Ύδρας δεν περιορίζεται μόνο στην παραλία και στα αξιοθέατά της. Υπάρχουν γραφικές και όμορφες γωνιές στο εσωτερικό της Πόλης, που τις απολαμβάνετε περιδιαβαίνοντας στα γραφικά πλακόστρωτα σοκάκια, ανάμεσα στα σπίτια με την ιδιότυπη αρχιτεκτονική, στα λουλούδια, στις γραφικές ταβερνούλες και στα πολύχρωμα μικρομάγαζα με είδη λαϊκής τέχνης.

Αν ανηφορίσετε τα σκαλάκια της Πόλης, θα βρεθείτε στην παλαιότερη συνοικία, στον μεσαιωνικό οχυρό οικισμό της Κιάφας, έναν οικισμό με λιθόχτιστα σπίτια, ψηλούς μαντρότοιχους και στενά δρομάκια. Εδώ θα σας υποδεχθεί η μυρωδιά του κομμένου ξύλου από τα ξυλουργεία ενώ τα έντονα χρώματα των σπιτιών και των εκκλησιών θα σας φτιάξουν τη διάθεση.

Από το λόφο της Κιάφας μπορείτε να απολαύσετε τη θέα που είναι φανταστική και φτάνει μέχρι απέναντι στην Πελοπόννησο.

Ο παραλιακός δρόμος που πηγαίνει στο Μανδράκι, διακλαδίζεται στο Μανδράκι και ανηφορίζει προς τη γυναικεία Μονή του Αγ. Νικολάου, του 17ου αιώνα.

Μετά την προκυμαία που πιάνουν τα πλοία, ο πρώτος δρόμος, αριστερά, οδηγεί στο Γήπεδο και στη συνέχεια στην πευκόφυτη περιοχή της Μονής της Αγίας Φωτεινής.

Ξεκινώντας από το μοναστήρι της Αγίας Φωτεινής, ακολουθούμε το χωμάτινο μονοπάτι και μετά από λίγο συναντάμε τον “Μύλο”, ένα πέτρινο κτίσμα του 18ου αιώνα, το οποίο αποτελούσε μονάδα παραγωγής επεξεργασίας σίτου. Σ’ αυτό το σημείο ο δρόμος χωρίζεταισε δύο μονοπάτια, τα οποία οδηγούν στα Μοναστήρια της Αγίας Ματρώνας και της Αγίας Τριάδος.

Ο δρόμος που ξεκινάει από το μέσο του λιμανιού, η οδός Μιαούλη, περνά από την πλατεία ναυάρχου N. Bότση, τη μικρότερη πλατεία των Πέντε Πρωθυπουργών με το μνημείο τους και οδηγεί στα Καλά Πηγάδια. Το όνομα της συνοικίας οφείλεται στα δύο πηγάδια, φτιαγμένα το 1803 επί διοικήσεως Γεωργίου Bούλγαρη, που υπάρχουν εκεί και που τροφοδοτούσαν με νερό τους κατοίκους της πόλης για περισσότερο από 200 χρόνια.

Από τα Καλά Πηγάδια ο ανηφορικός δρόμος συνεχίζεται και οδηγεί στο λόφο της Κιάφας. Στην κορυφή του λόφου υψώνεται η Εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου, χτισμένη στη θέση όπου ήταν το σπίτι του Αγίου.

Aνεβαίνοντας προς την Kιάφα μπορείτε να δείτε το αρχοντικό του Λάζαρου Kουντουριώτη, το παλιό Σαχτούρειο Γυμνάσιο που είναι χώρος τέχνης και την εκκλησία της Yπαπαντής του 1780 με εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Στην Κιάφα υπάρχουν επίσης η παλιά Εκκλησία του Άϊ Γιάννη του Νηστευτή, με τις θαυμάσιες τοιχογραφίες του 17ου αιώνα, που θεωρείται από τις παλαιότερες του νησιού και η εκκλησία της Aγίας Παρασκευής.

Από την Κιάφα το ανηφορικό μονοπάτι που σκαρφαλώνει στο βουνό οδηγεί στο Μοναστήρι του προφήτη Ηλία, όπου έμεινε για ένα διάστημα φυλακισμένος ο Κολοκοτρώνης και στη γυναικεία Μονή της Αγίας Ευπραξίας. Από εδώ ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τη θέα που φτάνει από την πόλη και το λιμάνι της Ύδρας, μέχρι τις απέναντι Πελοποννησιακές ακτές.

Συνεχίζοντας, θα ανέβετε στο λόφο του Aγίου Aθανασίου και στους μύλους. Aπό το ψηλότερο σημείο η Yδρα ξεδιπλώνεται μπροστά σας με κάθε λεπτομέρεια. Oι 7 μισογκρεμισμένοι σήμερα ανεμόμυλοι χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή μπαρουτιού.

6. Η ιστορία και η μυθολογία της Υδρας

Το όνομα της Ύδρας οφείλεται στα άφθονα νερά που ανάβλυζαν από τις πλούσιες πηγές που είχε στην αρχαιότητα. Οι ιστορικοί αναφέρουν το νησί με το όνομα Υδραία και στο εσωτερικό του νησιού έχουν διασωθεί ίχνη αρχαίων οικισμών, όπως μαρτυρούν αρχαιολογικές ανασκαφές στη θέση Επισκοπή.

Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά δεδομένα (επιφανειακά ευρήματα, θραύσματα αγγείων, κατάλοιπα οικισμού στην θέση Επισκοπή, κτλ), η επίκοιση στο νησί ανάγεται στους πολύ προ της Ομηρικής περιόδου χρόνους, δηλαδή στην Ύστερη Νεολιθική εποχή (3000 – 2600 π.Χ.).

Στο σπήλαιο κοντά στις Πέβγες, νότια του οικισμού, έχουν βρεθεί ίχνη από την Ύστερη Νεολιθική εποχή. Ένα από τα σημεία του νησιού που φαίνεται ότι κατοικήθηκε σε όλες τις εποχές ήταν η Eπισκοπή, το κυριότερο γεωργοκτηνοτροφικό κέντρο του νησιού, καθώς εδώ υπήρχαν πλούσιες πηγές νερού.

Στη διάρκεια της Πρωτοελλαδικής περιόδου η εγκατάσταση έγινε κοντά στη Zούρβα, στον Aγιο Nικόλαο, στον Aγιο Γεώργιο Mπίστη, στη Nησίζα και οι άνθρωποι με τα πλοία τους έκαναν εμπόριο οψιδιανού.

Iχνη κατοίκησης από τη Γεωμετρική εποχή υπάρχουν στον Bλυχό, όπως επίσης υπάρχουν ίχνη και από τη Μακεδονική εποχή, από την Υστερορωμαϊκή και τη Βυζαντινή σε διάφορα σημεία του νησιού.

Η Ύδρα φαίνεται ότι δεν κατάφερε στους αιώνες που ακολούθησαν να εξελιχθεί σε τόπο κοινωνικά και ιστορικά συγκροτημένο. Περίπου τον 13ο π.Χ. αιώνα, γίνεται τόπος εγκατάστασης και διαμονής Δρυόπων αγροτών, βοσκών και ψαράδων, ανθρώπων σκληροτράχηλων χωρίς ιδιαίτερες φιλοδοξίες και αναζητήσεις πέρα των στενών ορίων του τόπου τους, οι οποίοι προηγουμένως ζούσαν στις ορεινές περιοχές του Παρνασσού και της Οίτης και κατέφυγαν στο νησί κάτω από την πίεση των Δωριέων.

Δύο αιώνες αργότερα, με την κάθοδο των Δωριέων, οι Δρύοπες εξαφανίζονται και χάνεται κάθε ίχνος ζωής στο νησί που παρέμεινε ένας τόπος τραχύς και σχεδόν έρημος, αποκομμένος από την ιστορική και πολιτιστική εξέλιξη.

Κατά την Πρώιμη Αρχαιότητα ο ιστορικός της ρόλος εξακολουθεί να παραμένει ασήμαντος. Το πιθανότερο είναι να υπαγόταν στην δικαιοδοσία του πανίσχυρου τότε Βασιλείου των Μυκηνών (Ομήρου Ηλιάδα, στ. 100 – 109). Γύρω στα 560 π.Χ. περιήλθε αρχικά στους Ερμιονείς μέχρι το 525 π.Χ. και στη συνέχεια, σύμφωνα με ιστορική μαρτυρία του Ηροδότου αγοράστηκε από Σάμιους πολιτικούς φυγάδες για να παραδοθεί αργότερα από αυτούς στους Τροιζηνίους, που επιμόνως επιζητούσαν την κατοχή της κυρίως για λόγους καλλιέργειας και βοσκής των αιγοπροβάτων τους. Υπό την εξουσία των Τροιζήνιων η Ύδρα παραμένει μέχρι τον 4ο π.Χ. αιώνα.

Ιστορικοί της αρχαιότητας όπως ο Ηρόδοτος (Γ’ 19), ο Γεωγράφος Πτολεμαίος (Δ’ 334), ο περιηγητής Παυσανίας (Β’ 439) και οι Λεξικογράφοι Στέφανος ο Βυζάντιος (6ος αιώνας πχ) και Ησύχιος (5ος αιώνας π.Χ.), σπανίως κάνουν μνεία του ονόματός της.

Οι Κλασικοί Χρόνοι

Η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει για την Ύδρα στους Κλασικούς χρόνους είναι η αναφορά του Στέφανου του Βυζάντιου για έναν κωμωδιογράφο με το όνομα Ευάγης, ο οποίος κατοικούσε στο νησί.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την περίοδο της Ρωμαιοκρατίας και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στο νησί. Το γεγονός αυτό δημιούργησε αρχικά την εντύπωση ότι η Ύδρα παρέμενε ακατοίκητη στα Ρωμαϊκά και τα Βυζαντινά χρόνια. Όμως οι ανασκαφές στην Επισκοπή μαρτυρούν ότι η Ύδρα αυτή την εποχή κατοικείται.

Φαίνεται ότι εξαιτίας των συχνών πειρατικών επιδρομών ένας μεγάλος αριθμός από τους κατοίκους της είχε εγκαταλείψει το νησί, ενώ οι υπόλοιποι είχαν αποσυρθεί στο εσωτερικό του.

15ος-16ος-17ος & 18ος αιώνας

Στις Δυτικές μεσαιωνικές πηγές – κυρίως γεωγραφικά κείμενα και χάρτες – το όνομα του νησιού εμφανίζεται παραλλαγμένο με διάφορες μορφές (Sidra, Sidre, Sidera, Sidero, Sidro κ.α.), ενώ δεν έχει διευκρινιστεί ο χρόνος καθιέρωσης του σημερινού ονόματος.

Οι απαρχές του 15ου αιώνα βρίσκουν την Ύδρα κατοικημένη από λίγες γεωργικές και ποιμενικές οικογένειες. Από το 1460 αρχίζει η πρώτη έντονη εποικιστική κίνηση και εγκατάσταση στην Ύδρα Ορθοδόξων Αρβανιτών φυγάδων, οι οποίοι εφθασαν στην Ύδρα κυνηγημένοι από τους Τούρκους, επειδή πολέμησαν στο πλευρό των Ενετών κατά τη διάρκεια του δεκαεξάχρονου Ενετοτουρκικού πολέμου (1463 – 1479) στην Πελοπόννησο.

Οι νέοι κάτοικοι της Ύδρας συγχωνεύονται με τους ντόπιους όπου το βραχώδες και άγονο έδαφος της Ύδρας τους ανάγκασε να στραφούν προς την θάλασσα και να γίνουν άριστοι ναυτικοί.

Είναι ακριβώς η εποχή που αρχίζει η ανοικοδόμηση και η δημιουργία της σημερινής πόλης της Ύδρας με πρώτο οικιστικό πυρήνα τον λόφο της Κιάφας, προφανώς για λόγους ασφαλείας των κατοίκων, για να προφυλαχτούν από πιθανούς επιδρομείς και πειρατές.

Οι ταραγμένες συνθήκες που επικρατούσαν τον 16ο και 17ο αιώνα με τις πολεμικές συγκρούσεις κατά την διάρκεια του Ενετοτουρκικού (1700 – 1715), του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1768 – 1774), και οι εξεργέσεις στον ελλαδικό χώρο κατά την διάρκεια του ίδιου αιώνα μαζί με τη συνακόλουθη έλλειψη ασφάλειας ήταν η κύρια αιτία της εγκατάστασης στο νησί νέων οικογενειών από διάφορες περιοχές του ελλαδικού και μικρασιατικού χώρου.

Μεταξύ αυτών οι οικογένειες του Λαζάρου και Ζέρβα, μετέπειτα Κοκκίνη και Κουντουριώτη απο την Ήπειρο, η οικογένεια Μπαρού απο την Κύθνο όπως και οι οικογένειες Νέγκα, Γκιώνη και Γκούμα. Επίσης οι οικογένειες Γιακουμάκη μετέπειτα Τομπάζη απο τα Βουρλά της Σμύρνης, Κιοσσέ μετέπειτα και Σαχίνη απο τη Γένοβα, Μπουντούρη απο την Εύβοια, Βώκου μετέπειτα και Μιαούλη απο τα Φύλλα Ευβοίας, που ενδυνάμωσαν περαιτέρω – πληθυσμιακά και οικονομικά – το νησί.

Την εποχή αυτή (δεύτερο μισό του 17ου αιώνα), αρχίζει να διαμορφώνεται ο σημερινός οικισμός της Ύδρας αλλά και να τίθενται οι βάσεις για την μεταγενέστερη ανάπτυξη της ναυτιλίας, αφού το άγονο έδαφος του νησιού ανάγκασε τους κατοίκους να αναζητήσουν στη θάλασσα τους πόρους της επιβίωσης και αργότερα της ευημερίας τους.

Η δημογραφική αυτή Επανάσταση είχε ασφαλώς τις θετικές και τις αρνητικές της συνέπειες όσον αφορά την εξέλιξη της υδραϊκής κοινωνικής πορείας. Από τις θετικότερες υπήρξαν η προώθηση της ανάπτυξης του εμπορίου και κυριότερα η ανάπτυξη και η αλματώδης εξέλιξη της ναυτιλίας στην Ύδρα.

Τον 18ο αιώνα οι Υδραίοι άρχισαν να επιδίδονται στη ναυπήγηση μικρών ιστιοφόρων (τρεχαντήρια) και από τα μέσα του ίδιου αιώνα, πλοίων μεγάλης χωρητικότητας που έπλεαν σε όλη την Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα.

7. Ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα – μηχανάκια στην Υδρα

Δεν υπάρχουν ενοικιαζόμενα οχήματα στην Υδρα καθώς σε αυτό το νησί απαγορεύονται τα οχήματα! Μπορείτε να κυκλοφορήσετε με ποδήλατο, με τα πόδια ή με γαιδουράκι!

8. Χρήσιμες πληροφορίες για την Υδρα

Η Υδρα στον Σαρωνικό Κόλπο
ο χάρτης της Υδρας

Η Ύδρα Σήμερα

Πλησιάζοντας το λιμάνι η πόλη της Ύδρας φαντάζει σαν ένας πίνακας ζωγραφικής με γκρι, άσπρα και μπλε χρώματα πάνω από το γαλάζιο της θάλασσας, υπόδειγμα αρχιτεκτονικής και αισθητικής.

Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, στο μυχό ενός κλειστού όρμου, και είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στη βραχώδη πλαγιά, γύρω από το λιμάνι, δημιουργώντας μια μοναδική αρμονία μεταξύ αρχιτεκτονικής και περιβάλλοντος.

Με την πρώτη σας επίσκεψη ο επισκέπτης που την προσεγγίζει, γυρίζει πίσω στο χρόνο, εντυπωσιάζεται από τη θέα των ψηλών και επιβλητικών Αρχοντικών που δεσπόζουν στο λιμάνι της Πόλης, ενώ ταυτόχρονα ένα συναίσθημα μαγείας σας περιβάλλει. Ίσως να είναι η μοναδική αρχιτεκτονική και γραφικότητα του νησιού, ίσως πάλι να είναι η μακρόχρονη και η πολιτιστική κληρονομιά του ή ίσως όλα μαζί.

Δεξιά και αριστερά από την είσοδο του λιμανιού βρίσκονται οι Προμαχώνες με τα κανόνια που προστάτευαν παλαιότερα την πόλη, μαζί με την Προτομή του Μιαούλη. Σήμερα το λιμάνι της Ύδρας κατακλύζεται καθημερινά από μικρά και μεγάλα σκάφη, κότερα και κρουαζιερόπλοια.

Μπορείτε να περπατήσετε στην προκυμαία, εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της πόλης, να περιηγηθείτε στα τουριστικά μαγαζάκια που βρίσκονται στην παραλία, να θαυμάσετε τα παλιά Αρχοντικά και να επισκεφθείτε τα μουσεία της Ύδρας.

Οπως επίσης μπορείτε να ανηφορίσετε στα στενά πλακόστρωτα γραφικά δρομάκια και να βρεθείτε στην παλαιότερη συνοικία της Πόλης, στον μεσαιωνικό οχυρό οικισμό της Κιάφας και από εκεί να απολαύσετε τη θέα που φτάνει μέχρι την Πελοπόννησο.

Κύριο χαρακτηριστικό στοιχείο του νησιού είναι ότι δεν υπάρχουν αυτοκίνητα ή άλλα τροχοφόρα και οι μετακινήσεις γίνονται μόνο με τα γαϊδουράκια, γεγονός που κάνει την Ύδρα ακόμα πιο γραφική.

Για κολύμπι μέσα στην Πόλη προσφέρονται τα βράχια της Σπηλιάς, η Υδρονέτα, και σε μικρή απόσταση από την πόλη το Αυλάκι, το Καμίνι και το Μαντράκι.

Η σύνδεση της πόλης με τις άλλες πανέμορφες παραλίες του νησιού, Κμαίνι, Βλυχό, Άγιο Νικόλα, Μπίστι … γίνεται μόνο από τη θάλασσα, με καϊκια ή θαλάσσια ταξί.

Στην Ύδρα βρίσκεται η έδρα της Μητρόπολης των νησιών Ύδρα – Σπέτσες – Πόρος, Αίγινα και Αγκίστρι, που βρίσκεται στο χώρο του Δημαρχείου μαζί με το Εκκλησιαστικό Μουσείο. Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι της Ύδρας δεν ξεπερνούν τους 3.000 και ασχολούνται σχεδόν όλοι με τον τουρισμό, αφού το νησί κάθε χρόνο δέχεται μεγάλο αριθμό από Έλληνες και ξένους επισκέπτες.

Το νησί φημίζεται για τις φυσικές καλλονές του, για την ήρεμη ζωή που προσφέρει στους επισκέπτες της την ημέρα, αλλά και για την έντονη κοσμοπολίτικη ζωή που προσφέρει τη νύχτα.

Η Ύδρα, με την ιδιότυπη αρχιτεκτονική της και τη συνεχή προσφορά της στον τουρισμό και στην πολιτιστική ζωή της χώρας μας, παραμένει το στολίδι του Αργοσαρωνικού και ένα από τα σπουδαιότερα θέρετρα της Ελλάδας.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ

Δημαρχείο στην Υδρα: +30 22980 52210
Λιμεναρχείο στην Ύδρα: +30 22980 52279
Αστυνομία στην Υδρα: +30 22980 52205
Μητρόπολη στην Υδρα: +30 22980 52208
Ακ. Εμπ. Ναυτικού: +30 22980 52208
Νοσοκομείο στην Υδρα: +30 22980 53150
Αγροτικό Ιατρείο: +30 22980 52420
Φαρμακείο “Βαγγέλης Ραφαλιάς” στην Υδρα: +30 22980 52059
Φαρμακείο “Παναγιώτης Γαβαλάς” στην Υδρα: +30 22980 53260
Ταχυδρομείο στην Υδρα: +30 22980 52262 +30 22980 53398
Δημοτική Επιχείρηση στην Υδρα: +30 22980 53365
Κ.Ε.Π στην Υδρα: +30 22980 53782
Ε.Ο.Τ. στην Υδρα: +30 22980 52184
Ιστορικό Αρχείο Υδρας: +30 6946929710
Εκκλησιαστικό Μουσείο στην Υδρα: +30 22980 52355
Μουσείο Λ. Κουντουριώτη στην Υδρα: +30 22980 54071
Μουσείο Π. Κουντουριώτη Υδρα: +30 22980 52245
Hellas Flying Dolphin Υδρα: +30 22980 54007 / +30 22980 53812
ALPHA Τράπεζα στην Υδρα: +30 22980 54053
Εθνική Τράπεζα στην Υδρα: +30 22980 52578